Viuem ua espècia de traspàs ara incertesa. I a ua conviccion generalizada de qu’era construccion s’ei arturada. Era sensacion ampla, encara que non ajustada ara realitat, ven expressada pera frasa “ena Val d’Aran, sonque se bastís ena Val de Ruda”. I a eth comentari justificat de qu’en Aran i an mès de sies-centes cases entà véner e que non se ven arren. I a era intranquilitat sus eth cambi climatic e era sua afectacion sus era nhèu. En un excés de trascendéncia un amic que viu deth torisme (toti i viuem) me comentaue: “se cau tier eth recès dera construccion pendent quate o cinc ans, mos sarraram era centura e tieram, mès se non foncione Baquèira, mos calerà tornar a comprar vaques”. Era lectura deth amic ei excessivament tremendista, mès exprèsse un sentiment generalizat que calerie auer en compde. Es valors d’Aran son multiples e cau reconduir eth país entà ues circonstàncies naues que transformaran era nòsta economia. Aguesta transformacion requerirà cambis d’àbits, calerà ua fòrta implicacion dera poblacion, serà de besonh aplicar sistèmes sostenibles damb era naturalesa, damb era economia e damb era identitat, que permeten un torisme de qualitat e qu’elimine es aspèctes negatius. Non ei urgent, non ei tar an que ven,... demori que non en sigue; mès cau començar a plantejà’c. Cau ua hèrma volentat publica, ua conscienciacion generalizada, ua planificacion adequada. Ara ei eth moment d’iniciar ena Val d’Aran un gran projècte, damb ua participacion majoritària, peth futur deth torisme e deth país.